Saç Örgüsü- Laetitia Colombani

İnsanın bağımsızlık arayışını, üç farklı ülkede yaşayan kadınların dünyasından yansıtan evrensel bir roman Saç Örgüsü..

İtalya’da babasının atölyesinde çalışan Giulia... 
Kanada’da başarılı ve azimli bir avukat olan Sarah... 
Hindistan’da kast sisteminin en alt tabakasından ‘Dalit’lerden biri olan Smita...

Üç kadının bambaşka bir hayatı var. Ortak özellikleri, kaderlerine razı olmayıp zorluklarla savaşmaya gönül vermek... Büyük bir ruh ağı gibi birbirlerine saçlarıyla bağlanan güçlü kadınlar....

“İnanırsan yalan olmaz” der meşhur Seinfeld dizisinde. İçindeki mücadele gücüne inanırsan; mucizen başka insanların hayatlarına da dokunabilir...

________________

“O işin başarılmasının imkansız olduğunu bilmedikleri için başardılar.”(s.172)

“Hiçbir şey yapmadan boğulmayı beklemek yerine dalgayı yakalamak gerekiyordu.”(s.165)

gördüklerim

"GÖRDÜKLERİM BENİ KÖR EDİYOR, İŞİTTİKLERİM SAĞIR.
 BİLDİKLERİM İSE ZIR CAHİL.
BİLGİLERİME YENİ BİLGİLER EKLENDİKÇE CAHİLLİĞİM ARTIYOR.
ÖNÜMDEKİ AYDINLIK BİR GÖZ BAĞI, YA BİR GERÇEĞİ GİZLİYOR YA DA -DAHA NE?- BİR IŞIĞI.
BURDA ÇEMBERİ KAPANIYOR BU TUHAF ALABORANIN.
BİLİNÇ YAŞAM ÜSTÜNE BİR BULUT GİBİ ÇÖKER; IŞIL IŞIL EVREN DONUK BİR LEKEYE, KARANLIĞA DÖNÜŞÜR.

YOK EDİN TÜM GÖRDÜKLERİMİ!"


MONSİEUR TESTE, P. VALERY

Vefa, bazen unutmaktır

“Vefalı olmak, unutmamak değildir. 

Nedense hep karıştırırız, belki de unutmaya eğilimli olduğumuzdan, her şeyi unuttuğumuzdandır bu yanılgı. 

Oysa bazen tam tersine, vefamızı göstermek, vefalı olduğumuzu anlatmak için unutmak, unutmak, unutmak gerekir. 

Unutmak, her zaman alçaklık değildir çünkü, bazen de bağışlamaktır. 

Aslında hiç unutamadığımız bir şeyi, bir tür bilgelik bilgisiyle, maskesiyle de diyebiliriz, hiç hatırlamıyormuş gibi yapmak da unutmanın erdemlerinden biri sayılabilir. 

Hem unutmazsak nasıl vefalı olabiliriz ki? 

Vefa, bazen bir insanı, bir anı, bir durumu unutmaktır, o insana rağmen elbette, o ana, yaşantıya, duyguya, duruma gösterdiğimiz vefa sebebiyle. 

Bırakalım şimdi ‘vefa bir semtten ibaretmiş meğer’ diye şairane, cümle kırması dizeler kurmayı, aslında vefa o ‘semt’ten hiç ayrılmamaktır, ayrılıp da üstüne timsah gözyaşları akıtmak değil! 

Vefalı olmak için unutmak zorundayız. Tuhaf mı geldi bu cümle?"

                                                                    -Haydar Ergülen

Van Gogh: Sonsuzluğun Kapısında, 2018

Ünlü ressam Van Gogh'un ressam belleğine odaklanan belgesel bir film.
Sanatçının sonsuzluğu sorgulayışı, yorumlayışı ve akıl hastanesinde yattığı süreçte algı yeteneğinin kullandığı ilaçlarla başkalaşması yansıtılıyor.
Van Gogh sık sık doğa gezileri yapıyor, doğanın bir parçası olmak istiyor adeta.
Gördüklerinin tuvaldeki izlerinin, zihnindeki dışa vurumunun tanığı olmak büyüleyici...
Klasik bir belgesel filmden ziyade bir sanat eserini incelerken katmanlaşan duygu filmini çağrıştırdı bana... Sevdimmm:)

"Düz bir manzaraya baktığımda sonsuzluktan başka bir şey görmüyorum. Bunu gören yalnızca ben miyim? Varoluş nedensiz olmaz."

"İnsanların benim hakkımda ne düşündükleri konusuyla uğraşamam, ileriye doğru gitmeli ve yalnız onu düşünmeliyim."

"Yine de yukarıdaki yıldızları ve sonsuzluğu kesinlikle duyabilmeli. O zaman hayat her şeye rağmen büyülü gibidir."

ol/ an

"Yerim nerede -
bileceğim
yolum nereye -
bulacağım.

Yayılacağım gökyüzü gibi
olanların, olacakların üstüne -
şimşek gibi çakacak
yağmur gibi yağacak
güneş gibi açacağım
olmuşların, olmamışların üstünde
gökyüzü gibi."
                                            -Oruç Aruoba
*fotoğraf: Pablo Picasso/ le couble,1904

Son Gemi Dergisi, 67. sayı

Son Gemi Dergisi 67. sayısında Rıfat Ilgaz Şiirlerini yazdım...

/https://songemidergisi.com/rifat-ilgaz-siirleri-uzerine-inceleme-bahar-uysal/

“Kaldır başını uykulardan

Böyle yürek böyle atardamar

Atmaz olsun

Ses ol, ışık ol, yumruk ol

Kara yeller başına indirmeden çatını

Sel suları bastığın toprağı dönüm dönüm

Alıp götürmeden büyük denizlere çabuk ol.”