Misafir; hastalarına “misafir” adını veren, hastaların da “Ev” adını verdikleri bir akıl hastanesinde başlıyor. Burada yaşadıkları evlerinden, kendilerine ev olarak gördükleri insanlarla yaşadıkları inişli çıkışlı yaşanmışlıklardan sürgün olan garip insanların hikayelerine dahil oluyoruz.
.
Hassas kalplerin kaldıramadığı zor imtihanlar, doğuştan genetik kodlarla kendilerine miras kalan hastalıklarının, farkında olmadan yaşayan hastaların yaşadıkları...
.
İki kahramanın dünyası üzerinden ilerliyor roman. Biri; “Ev” e yaşadığı dramatik bir olayla konuk olan Esin.
Öteki; “Ev”in eski hemşirelerinden Rikkat. Geçmişte yaşıyor, su yüzüne çıkamamış eski bir aşkın gölgesinde hayatını sürdürüyor.
.
Misafir; dünyadaki yolculuğumuz içinde birçok aitliğe, yarım umutlara, siyah mağlubiyetlere, kırılmış hayallere yaşadığımız müddetçe misafir olmaya devam edeceğimizi anımsatıyor...
Okuduğum ilk Nermin Yıldırım kitabı, anlatımındaki incelikli tavrı çok beğendiğimi söylemeliyim.
Kitapla kalın :)
.
.
.
“Garip bir yer dünya. İçine düşen herkes, ellerinde yağlı urganlarıyla, yardım ettiğini sabırlın bile, birbirinin celladı kesilir. Acı dirayeti emmeye başlayınca, herkes her şeyden vazgeçer bir noktada. Kendinden evvela.”(s.292)
.
“Hayatta bazı şeyler kendi zamanını bekliyor, bazıları da onu bile yapmadan ilk sapaktan dönüp gidiyor.”(s.319)
