Biten kitabım, aile çay bahçesi

AİLE ÇAY BAHÇESİ - YEKTA KOPAN

Yekta Kopan'ın okuduğum ilk kitabı. Kendisini televizyon programlarından, blogundan takip ediyordum. Ancak yeni okuma fırsatım oldu. Aile Çay Bahçesi adlı romanını dün gece başladım okumaya, bugün bitirdim.

"Öyle şeyler anlatırdım ki sana tek kelimesi aklını başından alır.." şeklinde devam eden Hamlet'in bir tiradı ile başlıyor roman. Ana karakter Müzeyyen, toplumun en küçük yapı taşı olan aile kurumunun insana yansıttığı gizli şiddete baş kaldıran, kardeşinin doğumuyla kendi varlığının silinmeye başladığını hisseden, kaçtığı gerçeklerini sorgulayan cesur bir kadın.

Bu karakterle yazar, kutsal aile gerçeğine dramın dozunu kaçırmadan dokunmuş. Mahrem sayılan, hep gizlenen belki de kaçılan aile gerçeklerini, bir kadının perspektifinden çok güzel metaforlar kullanarak yansıtmış. Anlatımlarını doğanın zengin görüntüleri, sesleri ile desteklemiş.
Kendi karanlıklarından, boşluklarından kaçan insanların er ya da geç o karanlıklarıyla yüzleşecekleri gerçeğini çok yalın ve akıcı bir şekilde aktarmış. Hiç sıkılmadım. Kediler Güzel Uyanır ve Bir de Baktım Yoksun kitaplarını da merak ediyorum.
Bu kitabını sevdim. Şimdi de Peri Gazozu adlı kitaba başlayacağım. Heyecanlıyım:)

Hepinize bol kitaplı, bol dinlenmeli, huzurlu bir hafta dilerim.

Okuduğum kitaplar

OD - İSKENDER PALA
Tasavvuf edebiyatının önemli şairlerinden Yunus Emre'nin hamdım, yandım, piştim felsefesinin gölgesinde tarih ve şiir kokan bir yolculuk. Roman 13. yüzyıl ve 14. yüzyıllarda geçen bir zamandan seslenmekte. Hikaye Yunus Emre’nin “Derviş Yunus bu sözü. Eğri büğrü söyleme. Seni sigaraya çeker. Bir Molla Kasım gelir” dizelerindeki Molla Kasım karakteri ile başlamakta. Roman, Molla Kasım’ın Yunus Emre’nin şiirleriyle karşılaşıp daha sonra Yunus Emre’yi bulması ve Yunus Emre ile oğlunun başlarından geçen olaylarla sürmekte.

 Kitapta o dönemde gerçekleşmiş önemli olaylardan, Anadolu insanının o zamanki çektiği sıkıntılardan, Yunus’un ve yakınındakilerin olaylardan etkilenişinden bahsediliyor. Yazar Yunus’un kaybettiklerinden ilahi aşkı bulmasını, derviş oluşunu, insan sevgisine nasıl ulaştığını büyük bir ustalıkla anlatıyor. Tarihi, dini, öğretici motifleri bulacağınız önemli bir kitap.

DUBLÖRÜN DİLEMMASI - MURAT MENTEŞ

Murat Menteş'in okuduğum ikinci romanı. İlk okuduğum Ruhi Mücerret'ti. Çok sevmiştim Ruhi'yi ve yazarın sürekli gülümseten orijinal ifadelerini. Dublörün Dilemması da eğlenceli, sürükleyici bulduğum kitaplarından biri. Yazarın mizah anlayışı, benzetmeleri, tarzı oldukça özgün. Diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum.

Kitapta ana karakter Nuh Tufan'ın maske takıp, bir insanın yerine dublörlük yapması ve başına gelen olaylar zinciri aktarılıyor. Roman kahramanlarına verdiği isimler oldukça komik: Nuh Tufan, İbrahim Kurban, mafya babası Rıza Silahlıpoda (piyanist olan değil), kardeşi Roza Silahlıpoda, gizli ajan Habip Hobo, Profesör Umur Samaz, eşi Su Samaz, Ruhi Bebe, Haydar Baydar… Nuh Tufan’ın arkadaşlarıyla kurduğu şantaj yaparak para kazanmayı amaçladığı bir ajans olan Şant Ajans gibi.

Nuh Tufan, ana karakter, albino bir dublör. Daha önceleri bir ajans kurup, Çöplük adında eski eşya satan dükkan kuruyor. Gazetelere ilan verip dublör arayan kişilerin derdine derman olmakla başına türlü olaylar geliyor. Bebek bezi üreticisi Ferruh Ferman, yerine geçmesi için dublör olarak Nuh Tufan'ı kiralıyor. Ferruh Ferman'ın metresi Dilara Dilemma ile zaman geçiren Nuh, onun aşık olduğu kız olduğunu anlayınca işine dört elle sarılıyor. Olaylar peşi sıra giderken beklenmedik gelişmeler Nuh'u tehlikeye atıyor. Polisiye roman tadında, öğretici aynı zamanda keyifli. 

Gidiyoruz, tozlanmış düşüncelerimizle

Gidiyoruz, tozlanmış, onca yitirişten  nicedir katılaşmış yüreklerimizle.  Yalnız bizi dinlememeleri değil mesele,  sağırlaşmışlar da üstelik, tozlanmış  inlemeleri duyup yakınamayacak kadar.  Şarkı söylüyoruz, ezgi yüreğimizde.  Oradan çıkabildiği hiç duyulmamış.  Yalnız arada bilenlere rastlanırmış:  Tutan olmamıştı bizi, kalalım diye.  Duyuyoruz. Paydos artık ağırdan yürümeye.  İşin sonu da kalmayacak yoksa.  Ve çeviriyoruz gözlerimizi Tanrıya:  Alın terimizin karşılığıdır ayrılık!  (Çeviren: Ahmet Cemal)

Ingeborg Bachmann

unutur muyum seni..

“Tanrı binbirinci gece şiiri yarattı
Binikinci gece Cemal’i.
Bin üçüncü gece şiir okudu Tanrı
Başa döndü sonra,
Kadını yeniden yarattı.”

                         Ülkü Tamer

“Aşk yok gayri memlekette / Cemal Süreya beri gideli”

                                                           Can Yücel

“Eros’tu kendi okuyla kendini vuran”

                                       Ahmed Arif

“Jean Paul Sartre ve Cemal Süreya, dünyanın en küçük devletleri. İkisinde de bir devlet olabilecek kadar birikim var”

                                            Aziz Nesin

“Şiiri bütün fazlalıklardan kurtarmak istiyor, usun özgürlüğünden ne güzellikler doğabileceğini gösteriyor.”

                       Melih Cevdet Anday

“Cemal Süreya ölmüş diyorlar / ilahi azrail!.. / Cemal Süreya ölür mü hiç!”

                                                                                   Turgut Uyar

Anıl  Meriçli ile röportajından:

Sanat hayatınızı özetler misiniz?

1931 yılında doğdum. Annem çok küçükken öldü. 1948’de Dostoyevski’yi okudum. O gün bu gün huzurum yoktur.

Ocak 09, 1990

Sevgi ve saygıyla anıyoruz….

İnsanlara..

Gönülden değer veren insan,
Gerçekten değer veren insan:
Karşısındakini önemser,
Karşısındakinin tekliğinin bilincindedir.
Karşısındakine güvenir,
İç dünyasını paylaşır,
Naziktir,
Karşısındakini dikkatle dinler,
Karşısındakini görür (sadece bakmaz),
Karşısındakinin özgün yeteneklerini öğrenir,
Karşısındakini anlar,
Karşısındakine değer verir.

                              Doğan Cüceloğlu / İçimizdeki Biz

Gülce'den mektup arkadaşına:)

Akşam okuldan eve geldiğimde Gülce büyük bir sevinçle karşıladı beni. Mektup arkadaşı, sevgili Özlem ablasının gönderdiği mektubu büyük bir coşkuyla getirdi yanıma. Sonra ellerimden tutup, odasının kapısına ve dolabına yapıştırdığı gülen yüzlü stickerları ve tokasını gösterdi büyük bir sevinçle. Mektubu iki defa yüksek sesle okudum ona ve değerli Özlem ablasına şunları söyledi:

Sen çok güzel birisin. Seni ben pek çok seviyorum, prenses gibisin. Sen prensessin. Çok büyüksün, sen tatlısın çok tatlısın. Stickerları çok beğendim. Sana yarın çiçek toplayacağım. Okula giderken tokamı takacağım. Bize gel, annemle sana ıslak kek yapacağım:)))

 Özlemcim kocaman öpüyoruz ve sıcacık sevgilerimizi gönderiyoruz..