Winden kasabasında kurulan nükleer santralde oluşan bir kaza sonucu mağarada bir zaman geçidi oluşuyor. Bu yüzden otuz üç yılda bir kasabadaki olaylar birbirini tekrar ediyor. Kaybolan çocuklar ve kasabada yaşayan bir gencin bu düğümleri çözmekte kararlı olması üzerine olaylar şekilleniyor. Yaşanan gizemli olaylar ve zaman içerisindeki gel-gitler, dünya otuz üç yılda bir kendini tekrar ediyor savı üzerine kuruluyor.
Bu tema çerçevesinde; Nietzsche'nin ortaya attığı "The Eternal Recurrence of the same" teorisi akla geliyor. Ona göre: başlangıç ve son yok, sürekli bir tekrar mevcut. Her insan aynı şeyleri aynı döngüde yaşar. Önce saflığını kaybeder bu çocukluk, ardından içinde var olan masumiyetini, yaşadıkları, karşılaştıklarından sonra yitirir ve en son ölümü yaşar.
Hegel'in üzerinde durduğu bir şeyin olma anında olan kesinlik, kendi içinde negatifliğini de oluşturur. Yani her şey zıttıyla doğar. Son-başlangıç, doğum-ölüm, varlık-yokluk, iyilik-kötülük... Geçmiş gelecekten bağımsız değildir, ikisi de şimdinin etrafında boyut kazanır. İnsan kendini zamanla, yaşayarak oluşturur.
Bu teorilerin dışında dizinin parmak bastığı; Albert Einstein'in izafiyet ve kuantum teorisi, Hawking'in kara delik teorisi, Schrödiger'in Kedisi gibi deneylerin, bilimsel konuların yaşamımızdaki etkisi bu zamansal yolculukta yer alıyor. Karakterlerin bu konularla ilgili tekrarladığı tecrübe dolu cümleler hoşuma gitti.
Her bölüm sürükleyiciydi, durağan bulmadım. Üç sezon sonundaki finali ve bölümlerdeki farklı müzikleri beğendim. Yalnız o kadar argo ve cinsellik olmasına gerek var mıydı? diye sormadan edemedim:)
"Gelecek cesur kişilere aittir, mazide takılıp kalmış şüphecilere değil."
"Nerede yanlış yola saptığını merak ettiğin oluyor mu? Hayatının ne zaman istediğinin tam zıttı olmaya başladığının?"
"Zamanın doğrusal olduğuna güveniriz. Hatasızca sonsuza dek ilerlediğine. Aslında dün, bugün ve yarın peş peşe gelmez. Sonsuz bir döngüyle birbirlerine bağlıdırlar."
