20 Mayıs 2016 Cuma

dağınık


Geziniyor toz bulutları, tipik bir çöl havası yaşanıyor unutulmuş bir kırsalda… Rüzgar kıpırdatıyor tüm yaprakları… Tencerem kaynamıyor bugün, tahta kaşık her zamanki turuncu çiçekli, büyük kaşıklıkta yok. Ocakta kaynamıyor çayım. Çayın olmayışı tenhalığı anımsatıyor birden. Yerlerde dünden kalan tozlar, eşyalar her zamanki yerinde değil. Darmadağınık evim, pencereler yağan çamur izlerini taşıyor… Sürekli düzen kurma mesajı veren tüm eşyalara yüz veremeyecek kadar yorgunum. Bugün yağmayacak yağmur, telefonum kapalı, sessize aldım tüm gerçek dışılıkları... Gerçekte yarattığımı sandığım ve bin türlü emek harcadığım, hiçbir hakikate dokunmayan kağıttan evleri yıktım… Harcadığım o emekler için ben mi harcandım? Sorular, sorular, imla hatası bol cümleler...

Tüm dağınıklığın içindeyim, kitaplarımın karışmış dilleri birbirine. Düzen yok bugün, kural yok. Kırgınlığımı bölüşmek istemiyor hiçbir şey. Beklediğim haber yok yine. Güneş bildiğini okuyor, korkmuyorum artık huysuz hayattan. Korkusuzluğu yaşıyorum ilk kez. Kimsenin gölgesi olmasın istiyorum, balkonda yazarken sayfalarıma toz olan insanların parçaları konuyor. Yırtıyorum kağıtları, bir kez daha yırtıyorum kağıtları. Bir daha, bir daha… İnsanların hükümranlığından, sınırlı özgürlüğümü kısıtlamak için, debelenerek önüme sürdükleri her şeyden uzakta kalmak istiyorum.

Bir kuş konuyor balkonun gri demirlerine, izliyor öylece beni. Tozların içinde yüzünü kaybeden ben, nasıl görünüyorum onun gözünde bilmiyorum. Onun gibi bilmemeye özlem duyuyorum, sadece yaşamaya odaklanmaya… Aykırı ruhumun çekim gücünde dökülüyor tüm birikmişlikler birer birer… Yüzleşmeyeceğim onlarla.

Darmadağın bugün, birleştiremediğim hayat yapbozunun parçaları gibi. Ben de darmadağınığım, mavi olamadım. Ama istersen ona olan özlemlerimden bir buket verebilirim sana. Bir de gecenin gündüze sessiz geçişinin yaydığı beyaz huzurdan biraz...

Toz olan insanların ötesinde, gölgelerinin uzağında duruyorum ama dünyada her şekilde devam eden kötülüğe karşı koyamayan insanların püsküllü dertlerinin dağınıklığından kaçamıyorum...

18 yorum:

  1. yüreğine sağlık yüreğimin mavisi...

    YanıtlaSil
  2. Bazen yazdığın tüm bu şeyleri hissediyorum. Bazı günler gerçekten darmadağın...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. dün de öyle günlerden biriydi, hepimizde olur değil mi dağınık kalsın biraz da dediğimiz, her şeyi öylece bıraktığımız zamanlar...:)

      Sil
  3. Okuyup anlamamakta sanat olmalı bence :/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :))
      okuduğun için teşekkür ederim :)

      Sil
  4. Dağınık her köşe başında her inile-yemeyen unutulmuş duraklarda duruyor ruhumun tüm dağınıklığı hadi söyle daha kaç kendi bilmez dağınıklar saracak acıyan tüm yaralarımı ..Sessiz kaldım Yüreğine emeğine sağlık bazen her şeyi dağınık mı bıraksak bilmedim ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. düzen kurmaya çalıştıkça düzensiz bir ruh özlemi baş gösteriyor, düzensiz kalırsak daha düzenli olur mu acaba ruhumuz, duyumlarımız..:)
      eşsiz dizelerin için teşekkür ederim <3

      Sil
  5. Tam da içinde olduğum haller gibi . Darmadağın hissediyorum nedense . Ülkenin haline çok üzülüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bazen oluyor hepimizde..
      ben de.. yaşananlar hepimizi derinden etkiliyor..

      Sil
  6. Bazen bir yapbozun yanlış parçasını yerleştirmeye çalışıyormuş gibi hissediyor insan. Ya da tamamıyla farklı bir yapbpzdan parça.

    Ya da bu parça eksik diyorsun, yok, koyulmuyor. Oysa her defasında çıkar o parça bir yerden. Herşey oturur yerli yerine :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çıkar değil mi? Ne iyi geliyor düşüncelerin...:)

      Sil
  7. Sen beni etkilemeyecek bişey yazacak mısın acaba birgün hep nokta atışı hep nokta atışı :))
    Yüreğine sağlık canım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nesliii çok teşekkür ederim, dün biraz dağınıktım bütün bilinç dışı bilinç altı ne varsa dökmüştüm şimdi toparladım çay da var gelsene :))

      Sil
  8. Darmadağın olmamak mümkün mü .... Yüreğinden dökülenleri paylaşmamak mümkün değil ...
    Kalemine ve yüreğine sağlık

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yalnız olmadığını bilmenin hafifleten yanını yeniden hissettirdin, teşekkürler..:)

      Sil
  9. Dalganın kıyıya vuramadığı ama denize de geri alamadığı yosunu izler gibi okudum seni.
    Yorgun ama kabullenmiş ama yeniden deneyecek ve yine de huzurlu...

    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. biraz öyle oldu, teşekkür ederim :)
      sevgiyle..

      Sil

 
Copyright © 2010-2014. maviye iz süren - Konular · Yorumlar
Düzenleme: Ferhat Bayram