30 Aralık 2014 Salı

ve bir haber, yoldaki

- 16 yorum

bir gün
geleceğim ve bir haber getireceğim
damarlara ışık saçacağım
ve sesleneceğim içerden:
ey sepetleri uykuyla dolu olanlar!
elma getirdim, elma
…kızıl güneş.
geleceğim.
dilenciye bir yasemin vereceğim,
cüzzamlı güzel kadına da
yeni bir küpe…
köre diyeceğim ki: bak, nasıl da güzel bahçe!
çerçi olup dolaşacağım sokakları
ve sesleneceğim:
çiyci geldi, çiyci geldi, çiyci!
yoldan geçen diyecek:
sahiden de karanlıktır gece.
ve samanyolunu vereceğim ona.
köprüdeki kötürüm kızın
büyük ayıyı asacağım boynuna.
bütün küfürleri süpüreceğim dudaklardan.
bütün duvarları yıkacağım yere.
haramilere diyeceğim ki:
gülümseyiş yüklü bir kervan geldi!
bulutu parçalayacağım.
gözleri güneşe bağlayacağım
gönülleri aşka
gölgeleri suya
dalları rüzgara
sonra bütün bunları birbirine
ve çocuğun uykusunu da
cırcırböceklerinin mırıltılarına bağlayacağım.
uçurtmaları uçuracağım gökyüzünde,
saksılara su vereceğim.
geleceğim.
atların, sığırların önüne
okşayışın yeşil otunu serpeceğim.
susuz kısrağa çiy kovasını sunacağım.
yoldaki yaşlı eşeğin sineklerini kovacağım.
geleceğim.
ve her duvarın başına bir karanfil dikeceğim.
her pencerenin altında bir şiir okuyacağım.
her kargaya bir çam vereceğim.
yılana diyeceğim ki: kurbağa nasıl da fiyakalı ama!
barıştıracağım.
tanıştıracağım.
yol alacağım.
ışık içeceğim.
seveceğim.

Sohrab Sepehri
Farsçadan çeviren: Haşim Hüsrevşahi
Devamı >>

28 Aralık 2014 Pazar

Bir ozanın ölümü onun yaşamıdır

- 10 yorum

"Ben insanın emrettiklerinin iğrenç zindanına kapatılmış kayıp bir insan yüreğiyim, dünyevi yetkenin zincirlerine vurulmuş, dili tutulmuş ve gözleri belirgin yaşlardan yoksun, gönlünü eğleyen insan tarafından unutulmuş, ölü bir yürek.."

Evreni ülkesi, insanlık ailesini de kabile olarak gören "Yüce Varlık"ın yarattığı güneşin altındaki hiç bir şeyi boşuna ve anlamsız görmeyen, dünyevi kuralların kurbanı olan insanlara beyaz kapılar açmayı bilen bir ozan..

Dünyevi bütün giysilerini çıkarıp, iç huzurunun sırrını madde dünyasının gerisinde durup, mana dünyasında gören.. Ozansın sen.. Mutluluğu, paradan, nefsin hilekar arzularından, bencillikten uzakta; ölümle kucaklaşmadan evvel Tanrı'nın tabiattaki resimlerinde gören, sevgide olabildiğince cömert davranan, engin sabra aşkla erişen, paylaşarak çoğalan ve tevazunun vücut bulmuş hali.. 


(.......)
Bana öğütler verme suçlayıcım,
çünkü felaketler yüreğimi açtı benim ve
göz yaşları gözlerimi yıkadı ve
hatalar bana yüreklerin dilini öğretti.

Kovmaktan söz etme, çünkü
benim yargım vicdanımdır ve o beni
haklı çıkarır
ve korur beni, eğer masumsam ve
yaşamımdan eder beni eğer suçluysam.

Aşkın tören alayı yürüyor;
güzellik bayrağını sallıyor,
gençlik mutluluğun trampetini çalıyor,
pişmanlık getirmeme karışma,
suçlayıcım benim.

Bırak yürüyeyim, çünkü yolum
güller ve nanelerle dolu
ve havada saflığın kokusu var.

Zenginlik ve ululuk hikayeleri anlatma bana
çünkü benim ruhum cömertlikte zengin
ve Tanrı'nın güzelliğiyle ulu.

İnsanlardan ve kurallardan bahsetme ve de
krallıklardan, çünkü dünya bütünüyle
benim doğum yerim ve bütün insanlar kardeşim.

Uzaklaş yanımdan, çünkü sen yaşamı
pişmanlık getirerek alıp gidiyorsun ve
boş sözler sarf ederek.
Devamı >>

26 Aralık 2014 Cuma

ufuklara dalıp

- 18 yorum

küskün, çirkin bir kondor kuşu misali güneşi arıyor gözleri.. kanatlarıyla özgürce uçtuğunu sandığı, düşünmeyi en öteye bıraktığı, günlerin çan seslerinde kalıyor..
uçtuğu hoyrat dağların zirvesinde gecenin saltanatı hüküm sürüyor. işte şimdi, uçmalı uzağa, en uzağa..

çengeli andıran gagasını durduğu bu dik kayanın en uzak ufkuna dokundurmalı.. karanlığın ihtişamını alt etmeyi bilen bölgelere dökülen tüyleriyle, adaleli boynuyla varmalı..

orada güneş, güler yüzlü ve ak yelkenleri altın sarısı bir renge boyamakta.. ışığın büyüsü dağılmamakta.. geceye, alabildiğine bilinmeyene gömülmüş yerlerden, çok uzaklarda; engin kanatlarını gererek yalnızca aydınlıkta uyumalı..

çünkü her şey, gerisinde bulunanı gizler..
Devamı >>

24 Aralık 2014 Çarşamba

Bir Cinayet Romanı - Pınar Kür

- 30 yorum

"Bir cinayet olayı ne zaman başlar?
Öldürme düşüncesi aklınıza düşğünde mi?
Öldürme düşüncesini hemen reddeceğinize ya da kısa bir süre sonra unutacağınıza, yavaş yavaş geliştirmeye koyulduğunuzda mı?
Öldürme düşüncesi, öldürme kararına dönüşğünde mi?
Öldürme kararı uygulandığında mı?
Hayır. O son oluyor. Karar uygulandığında , olay bitiyor.
Ama başlangıcı neresi?"

1989 tarihli Pınar Kür tarafından yazılan Bir Cinayet Romanı, ülkemizde yazılan ilk cinayet romanı olarak değil de, bir kadın tarafından yazılan ilk cinayet romanı olarak bilinmekte. Akın Erkan, ismindeki bir yazarın olayları kurgulaması, kahramanlarla uzaktan iletişim kurup, yaşadıklarını bir günlüğe yazar gibi yazmalarını istemesiyle başlıyor roman. Kitabın içindeki romanın adı, Ölümün Vazgeçilmez Çekiciliği. Romandaki kahramanlar tek tek yaşadıklarını yani romanın her bölümünü yazıyorlar. İsimlerinin baş harfi ile her bölümde kimin ne yaptığı anlatılıyor. Böylece yazar, okur, karakter, kurmaca ve gerçek iç içe geçiyor. Yazarın maktul olacağını düşündüğü Levent , katil olabilecek Yeşim, Yıldız, Yasemin ve cinayeti çözmeye çalışacak zeki dedektif Emin Köklü romanın başlıca karakterleri. 


Pınar Kür, bu kitaptaki kurmaca hayatların içinde,  bir yandan cinayet romanlarının oluşum sürecini anlatıyor bir yandan da  karakter analizi yapıyor. Bu şekilde roman içinde yazarlar, okurlar sunarken, roman içinde zekice düşünüp, sorgulamayı gerektiren bir dünya oluşturuyor ve bu teknikle okuyucuya gelenekselleşmiş romandaki gerçeklik kaygısının aksine yaşananların kurgu olduğunu göstermeye çalışıyor.
Devamı >>

22 Aralık 2014 Pazartesi

düşlere

- 22 yorum

"Herkes aynı sahilde kümelenirken, denize karşı çölün sevgisini öneriyorum.. Bir şarlatanın sevgisine bir abdalın kederli sevgisini.. Ölüme karşı yaşamın, geçmişe karşı geleceğin, şerre karşı hayrın sevgisini.. Tutulmayan ellerin, bakılmayan gözlerin; bulutların, suların, yosunların sevgisini.. Kuşların; evet bütün kuşların sevgisini.. Düşlerin sevgisini.. Düşlerin sevgisini!" 
 - Yılmaz Odabaşı
Devamı >>

19 Aralık 2014 Cuma

Marifet

- 16 yorum


"Marifet hiç ezilmemek bu dünyada
Ama biçimine getirip ezerlerse
Güzel kokmak
Kekik misali
Lavanta çiçeği misali
Fesleğen misali
Itır misali
İsâ misali
Yunus misali
Tonguç misali
Nâzım misali"
Bedri Rahmi Eyüboğlu
Devamı >>

17 Aralık 2014 Çarşamba

Dizboyu Papatyalar - Tomris Uyar

- 16 yorum

" Belki de değil. Belki de tam tersi. Umutlu bir geleceği muştuluyor bu bahçeler. Unutmamalıyım ki, geçkin bir aktörün gözüyle bakıyorum her şeye artık. İzlenimlerim, çağı bitmiş bir Yeşilçam jönünün sağlıksız izlenimleri. Güvensiz, korku yüklü, çarpık. Ayrıntılara düşkünlüğü bu yüzden. Ancak ayrıntılara kayarak, felaketlere sığınarak gülünç olmaktan kurtulabilir. Hem de hiç yeri değilken."

Tomris Uyar'ın okuduğum ilk öykü kitabı. Kitap, sekiz adet öyküden oluşmakta:

Hakların En Güzeli'nde, ekmeğini taştan çıkaran bir gencin dünyasından dökülen kesitler..
Emekli Albay Halit Akçam'ın İki Günü'nde, alışmaya çalıştığı emeklilik günlerinde toplumun gözünde konumu, itibarı değişen bir albayın farklı tesadüfler sonucunda geçmişi ile yüzleşmesi ve hiç umulmadık bir sona teslim olması..
Yaz Suyu'nda Aydın'ın evden ayrılırken bir tren yolculuğunda, geçmişten kopuk geleceğe ilişkin düşleri uzanırken; tanıştığı bir kız ile kaderin farklı bir dönemecinde buluşması...
Şen Ol Bayburt'ta, Feride Hanım ve Behçet Bey'in yaşadıkları baskılara boyun eğmeyen, kişilik çatışmaları..
Dizboyu Papatyalar'da, Şermin'le uzaklarda çalışan eşi Orhan'ın arasında zamanla oluşan mesafelerin, kapanmaz ağrıları. Dünyaya en önemlisi kendimize söylediğimiz yalanlar..
Ömür Biter Yol Biter'de, hayırsız bir adamla evli bir kadının yurdunda yaşadığı zorlu hayatından kurtulma ve Almanya'daki kızının yanına gitme hayalleri..
Liman'da, bir başına yaşayarak hayatın dışında kalmış insanların duyumsamaları..
Aykırı Dal Üstünde adlı öyküde, ölüme çok yakın birinin içsel konuşmaları, hayata tutunmaya çalıştıkları ile yüzleşmeleri.. Kimsenin aslını bilmediği, doğrusunu tutturamadığı bir şarkının hep yanlış söylendiği yani yaşamın içine nüfuz eden çelişkileri herkesin yaşadığı ifade ediliyor. Kısaca değişik sınıflardaki insanların farklı yerlerde, farklı şekillerde, gördükleri çeşitli gerçeklerin içinde asıl gerçeği bulma arayışları..
Tomris Uyar'ın yalın, süssüz anlatımı ve özgün kurgulama yeteneği ile yazılmış önemli bir öykü kitabı.

"Böyle anlarda hep olur. Yerinde kullanılan bir sözcük, rastgele yükselen bir şarkı, nasıl kavratır yaşamayı! Ne diyor radyodaki ses: Teamo Te. Ne demek olabilir Teamo Te? 'Seni seviyorum, seni, seni, seni,' gibi bir şey. Hiç usanmadan, hep yineleyerek.
   Dili bilmesek bile anlıyoruz, çünkü Akdeniz'in ortak dili bu. 'Dizboyu Papatyalar,' anlamına da gelebilir, 'Daha yığınla çocuk var doğurulacak, yığınla çocuk bezi, don, erkek çorabı var yıkanacak,' anlamına da. 'Seni seviyorum, hadi hoşça kal, bir gün o kıyı kahvesinde yanına çöküp dostça iki kadeh içebilme isteğim baskın geliyor,' anlamına da..."
Devamı >>

16 Aralık 2014 Salı

Bedeli Ödenmiştir - A. Hicri İzgören

- 6 yorum

SUSKUN

"Susardın ve kar yağardı

Gözlerinde başlardı gece
Yarım kalmış kitaplarda biterdi.
Alnımızda bilenen kör bir bıçaktı zaman
Kırılmış aynalardı

Susardın, durmadan susardın
Ve kar yağardı

Ocak ağaran saçlarımdı
Şubat hayırsız bir evlattı, kaçaktı
Ve uzaktı yaz bir anaydı
Mart'ın izlerini taşırım bedenimde
Aynı masalın ikizleri gibiydi günler
Nisan saçlarımda ıslanırdı hep

Susardın, durmadan susardın
Ve yağmurlar başlardı

Çok bekletti bizi,
Hiç vaktinde gelmedi mayıs
Haziran Aram'dı ya da öyle biriydi
Temmuz bir düştü belki

Yaraları sarar gibiydi
Ağustos yıldızlarla basardı gecemizi
Bir gül suçüstü yakalanırdı
Eylül bir çocuğun çığlıklarıydı

Susardın, durmadan susardın
Ve rüzgârlar başlardı

Yolunu yitirmiş bir gezgin gibiydi ekim
Sürgünlere uğurlardık kendimizi
Kalan mı bizdik, giden mi
Bilinmezdi
Kasım rüzgârda bir yapraktı
Ve biraz ıtri
Kendi sesiyle irkilirdi
Aralık günlerin son neferi

Soluk bir düş geçse de
Hiçbir mevsim gözlerin kadar
Acımasız kullanmadı neşteri

Susardın ve kar yağardı.."


Kod Adı: Aşk
(...............)
"Bütün kapılara ayrılığın suretini astılar
Derme-çatma aşklar onarmaktan bitkinim
Dün erkendi, yarın gecikmiş sayılırım
Bir parça uçurum alıyorum terkime
Kutsuyorum yolları bir iklim bulmak için

Bozdum tüm oyunları şimdi satırbaşıyım
Sıcak uzun yazlardan, kış uykulardan
Sustukça derinleşen büyüyü bozdum
Karlar içinde yorgun bir selam gibi
Vakitsiz ve davetsiz giriyorum gecene
Gözlerinin sıcağına konuk et beni

Sonunda öğrendim konuşmayı, yürümeyi öğrendim
Geçtiğim tüm köprüleri yaktım, dönüş yok
Yollarla artık uğraklarla anlatırım kendimi
İçime akmıyor kanım, yaramı sevdim
Tazeleyin çoban ateşlerini ey ateş ustaları
Kavallarınıza yeni delikler açın
Emzirin sığınaklarımı uyak bulsun koyaklar

Yeni bir sayfa açtım işte ömrümü çiziyorum
Sensiz hiçbir şeyin hükmü yok benim için
Ölüm durmadan tazelese de hünerini
Yeni bir sayfa açtım kanımla yazıyorum artık
Kod adım aşk'tır
Ömrüm bu uzun hecenin ömrüne kayıtlıdır
Çünkü miladı yoktur kod adı aşk olanın
Ateşten gömlek giymiş bir şiirdir ülkesi"

A. Hicri İZGÖREN


Devamı >>

5. yaş kitaplarımız

- 10 yorum

İdefix'te sanal kitap fuarı başladı. 1 ocak tarihine kadar bütün kitaplarda bayağı bir indirim var. Şu aralar kızım ve kendim için kitap listesi oluşturuyorum. Erken çocuk kitaplığımız için Tübitak, Pandora, Mandolin ve Can Çocuk Dizisi'nin yayınlarını tercih ediyorum. Buradaki liste, araştırmalarım sonucu karar verdiğim farklı yayın evi kitaplarından oluşuyor. Kızım için alınacak kitap listem:

1- Yağmurlu bir gün, Anna Milbourne

2- Afacanların ağaç evi, Maggie Bateson

3- Açıl bahçe açıl, Aytül Akal

4- Andersen masalları cilt 1, Hans Christian Andersen

5- Violet Mackerel'in küçük hazineler teorisi, Anna Branford

6- Küçük P'ink ve büyük dünyası, P. Gül Ağarca

7- Peri ve sihirli dilek, Nicola Baxter

8- Bebek koala:küçük orkestra, Nadia Berkane

9- Koyun Russel ve kayıp hazine, Rob Scotton

10- Çayırlar, yeşil altın sarısı alanlar, Laura Purdire Salas

11- Bebek Koala:doğum günü, Nadia Berkane

12- Değirmenci ile baykuş, Göknil Genç

13- Son olarak çok sevdiğim Julia Donaldson kitapları: 
Değnek adam, Tostoraman, Kasabanın en şık devi, Nohut oda bakla sofa, Süpürgede yer var mı?, Pırtık kedi.




Devamı >>

15 Aralık 2014 Pazartesi

yerli malı :)

- 30 yorum

Canikolarım bugün biz, yerli malı haftası kutlamasına hazırız. Bu tabaktaki damla çikolatalı kukileri benim okulum için, bir saklama kabında da kızımın okulu için hazırladım. Böyle etkinliklerde hep damla çikolatalı kurabiye yapıyorum. Yakında adım damla çikolata Bahar olacak kalacak :) Ama kendim yaptım diye demiyorum çok güzel oldu, kahve yanına iyi bir alternatif. Nasıl yaptığıma gelirsek, Bir paket margarin, iki yumurta, iki çay bardağı sıvı yağ, altı fincan pudra şekeri, iki paket vanilya, iki paket kabartma tozu, alabildiği kadar un, yaklaşık beş su bardağı. Malzemeleri karıştırıp, ceviz büyüklüğünde parçaları diziyoruz tepsiye, sonra bir tabağa damla çikolataları döküp küçük civcivimizi çağırıyoruz onunla kurabiyelerin üstünü süslüyoruz, gülen yüz filan yapıyoruz. Yaparsanız afiyet olsun :))  Bugünkü mottomuz, yerli malı yurdun malı herkes onu kullanmalı.
Yerli malı haftamız kutlu olsun :))

Tartışmaya açık bırakıyorum çayın altını ve bu tatlı şarkıyı da size gönderiyorum..
Denize kıyısı olan insanlarla geçen mavili bir haftanız olsun :)



"tartışmaya açık bıraktım çayın altını
hangi rafa koymuştum servis takımını
bilemedim
denize kıyısı olmayan insanlari hiç sevemedim." 
Devamı >>

14 Aralık 2014 Pazar

Bağbozumu Şarkıları - Şükrü Erbaş

- 10 yorum

"...nar ağaçlarına dedim ki, bir çocuk tanrıyı kalbimin hizasına getirdi; güzelliği incitmesin onu, kötülük değmesin eteğine. kırmızı küçücük çiçekleriyle fısıldadı nar ağaçları: rengimiz duadır ona, bereketimiz iyilik. hanımelilere eğildim: kokunuzu onun saçlarına verin, yastığında açın. hazla gülümsedi hanımeliler: kalbin biziz. uzaklık ne ki aşk için… mine çiçekleri, kırmızı – pembe – sarı, ayaklandılar: o deniz kıyısına, onun yalnızlığına göçelim mi? zeytin ağaçları, püsenli yapraklarıyla uzandılar: bizim meyvemizin sütü, ona uzun ömür verir; ellerimizle sağıp yapraklarmızla taşıyalım sofrasına. acem boruları, dolandığı palmiyenin gövdesinden turuncu bir sevinçle eğildiler: keşke ikinizin gövdesine sarılsaydık. japon gülleri bir bağış gibi açtı gözlerini: bu aşkın yaşaması için, kırmızı bir hevesten ve kederden başka ne verebiliriz? muzlar, çocuk beşiği yapraklarını uzattılar. bizim yapraklarımızı al; altınıza serin, üstünüze örtün. hurmalar, begonviller, sokaklar dolusu turunç: bize o kadar az göz, böyle derin bir sevgiyle bakar ki, görünmez acılar çekeriz bu yoksulluktan. varlığınız, bizim de varlığımız…"

Yaseminlerin Sabahı

Gökyüzü bulut bulut uyanıyordu 
Tanrının büyük yalnızlığından
Ağaçlar birer ses salkımıydı kuşların ağzında
Ayın puslu cümlesinde evler okunaksız harflerdi 
Yasemin kokularından bir ışık sokaklarda
Gittim denizin lacivert bahçesine oturdum 
Ölümün mü hecesiydim yaşamın mı bilmiyorum
Arzuyla vazgeçiş canımda halkalanıyordu
Ses değil sessizlik değil zaman değil mekân değil
Ağzımda bir çocuktan kalma süt kokuları
Kirpik ırmakları dil pınarları parmak yağmurları               
Kayaların masalını dinliyordum kumlardan
Dağlar gecenin merhametinde çıkıyordu sabaha
Ey yalnızlığın yaprak döken mahşeri
Ayrılığın büyük harfiydi her şey
Sen bir deniz kıyısında gonca zamandın 
Ben eski şarkılardan eskiydim kimsesizdim 
İçimde dünyanın bütün akşamları
Tuttum ağzının sabahına sözler söyledim
Ey güzelliğin ölümden büyük yaşama gücü
Yalnız ölenler unutur birbirini 
Seni sevmeye yeni başladım…




Devamı >>

13 Aralık 2014 Cumartesi

Ba - Birhan Keskin

- 4 yorum

KESİF SU

"Puslu ve sarı bir çin sabahı gibiyim bazen 
Sağım solum kış,şehir,
Üstüne ay mavisi düşmüş bazen uzak nehir...
Dünya bana göre bazen, bazı zehir..."

Birhan Keskin / Ba s. 22

****
GÜNEŞ... YILDIZ

Yol uzun, güzergah zorlu; ne demeliyim?
Zarif kardeşim benim,
Seni aldım yanıma, ikizimi almış yürüyor gibiyim.


,
Sana yıldız sana güneş mi demeliyim,
Günümde hayret gecemde hayret istedim
Yer yer senin gibiyim ben yer yer kendim.
,
İnsan olan yerlerim çok ağrıyor,
Olsun, yine de sen kapanma, bu sıra benim,
Yerine bırak ben incineyim.

Birhan Keskin / Ba s. 44
Devamı >>

12 Aralık 2014 Cuma

Beyoğlu'nun En Güzel Abisi

- 10 yorum

"Hayat yaşadıklarımızdan çok hayal ettiklerimiz değil mi zaten?"

Yılbaşı gecesi Tarlabaşı'nda işlenen bir cinayetle başlıyor Beyoğlu'nun En Güzel Abisi. Bu cinayetle beraber Baş komiser Nevzat, yardımcısı Ali, krimolog Zeynep çok ağır ilerleyen bir soruşturmaya dahil oluyorlar. Öldürülen Engin Akça'nın katili araştırılırken Tarlabaşı'nda hükmedici etkisi olan mafyanın, sokakta kalan tinerci çocukların, geride kalan fakat hala etkisi süren gezi direnişlerinin bu tinerci çocuklara, mafyaya hülasa oradaki insanlara yansıyan yüzü çok ayrıntılı bir şekilde aktarılıyor. Kentsel dönüşümün görünmeyen yüzünde arka sokaklarda yaşanan farklı hayatlar mercek altına alınıyor.

Kitapta yaşanan cinayetin katilinden ziyade hunharca kullanılan tarihi mekanlara, mazide kalan değerlere, toplumun duyarsızlaşmasına, paranın tek güç olarak görülmesine, ilişkilerin çıkar esasına dayanmasına genel olarak bir eleştiri hakim. Olay adım adım çözülmeye çalışılırken Ahmet Ümit'in üslubu, dili, kurgusu yine sizi olağanüstü bir merakla tesiri altına almayı biliyor. Onun kitaplarını okurken gerçekten o kitapta yaşıyorum ben. Bu da sanırım onun dile hakim olmasından belki de sıcak, içten bir yaklaşımın kaleminden dökülmesinden ileri geliyor.

Baş komiser Nevzat'ın olayla ilgili yolculuğu sürerken komşusu bir polisiye roman yazarı var. Bu tuhaf yazarın kendisiyle ilgilenmesinden hoşnut olmuyor Nevzat Bey. Burada bahsettiği yazar, Aşk Köpekliktir kitabının yazarı, yani Ahmet Ümit'in kendisi. Kitabın bu kısmındaki küçük oyunda çok hoşuma gitti. Bunun dışında Selim İleri'den de bahsetmiş yazar.

Katil konusuna gelince, bu sefer onu doğru tahmin ettim. Sanırım Ahmet Ümit kitaplarına alıştım.



Devamı >>

10 Aralık 2014 Çarşamba

yılbaşı kartı :)

- 18 yorum

"Sana bir incir yaprağına bakmasını öğreteceğim 

Kendi avuçlarının içinde seyahati 
Ve gökyüzünün her yerde mavi olduğunu öğreteceğim.."
Bedri Rahmi Eyüboğlu

Hayatta en güzel şeylerden biri sanırım çocukları sevindirmektir. Bugün okul çıkışında posta kutumuzdaki Gülce adına gelen zarf onu fazlasıyla sevindirmeye yetti. Zarfın içindeki mavi yılbaşı kartı en sevdiği ablasından, ara ara 'anneciğim Özlem ablamın fotoğrafına, çizdiklerine bakmak istiyorum' dediği onun en tatlı arkadaşından geldi. Çok mutlu oldu..

Sevgiyi hissettirmek için onun yanında olma koşulu gerekmiyor.. Sevgiler, mesafeleri de aşabiliyor. Soğuk bir akşamda, evinizin sarı ışıklı odasında yüzünüze konan nedensiz bir tebessüm oluyor sonra mor bardaktan içtiğiniz suyu ya da soyduğunuz portakalı daha güzel, daha tatlı kılabiliyor. Orada o sevgi boyut değiştirip binlerce oluyor.. Öyle güzel ki bu duygu..
Hepimizin göğe uzanıyor bedeni ve istersek, kendi oluşturduğumuz mavilerde buluşabiliyoruz.. Bugün öyle bir akşamdı..

Uyumadan önce bile kartın arkasında yazılanları bir daha, bir daha okuttu minik arkadaşın ..
Sevgili Özlem, bizden kalbine uzanan çoğalmış sevgi damlacıklarıyla çok teşekkür ediyoruz ve yeni yılın sana bol mutluluk getirmesini diliyoruz...

şarkı
(konsepte pek uymadı ama tınısı çok hoş)

Devamı >>

gün açtı

- 18 yorum

Vedalaşmaların ilmini yaptım ben,
Sürgünlerin uzmanlığını.
Bir vapur nasıl kalkar bir limandan.
Tren nasıl acı acı öter, öğrendim.

Yıllarca mektuplarla yaşadım.
Kaçak tütün,yasak yayınlarla beslendim.
Unutmadım. Unutmadım.

En çok yelkenleri özledim
Bozkırın buzlu yalnızlığında.
Dağlar yoktu, dağlar yoktu,
Rüzgârlara yaslandım.

Çılgın mıydım, tutsak mıydım
Yüreğinde karanlığın?
Kan kurudu -
Ben gül oldum açıldım.

Cevat Çapan


Devamı >>

7 Aralık 2014 Pazar

izlendi

- 16 yorum

Short Term 12 (Kısa Dönem 12) - 2013

Şiddet ve taciz mağduru çocuklarla dolu, adı 'Risk Sınırında' olan bir merkezde çalışan Grace'in bu konuda yaralı çocuklara desteği ve bu desteği tüm içtenliğiyle verirken kendi yaşamıyla yüzleşmesi..
Devamı >>

Masumlar - Burhan Sönmez

- 6 yorum

Masumlar, Ankara'daki Haymana Ovası'ndan, Cambridge'e uzanan bir yolculuğun izleği..
Bir bakıma doğu ile batıyı birbirine bağlayan bir roman. Çocukluğa, memlekete ve aşka özlemin romanı..

Haymana'da geçen olaylar masalsı bir dil ile, Cambridege'de geçen olaylar, kısa ve yoğun diyaloglarla, daha çok hayale dayalı bir şekilde yansıtılmakta.. İki farklı anlatımda kurgulamadan ziyade öyküleme kısmı etkileyici.. Kitap, 2011 yılı Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Sedat Semavi Edebiyat Ödülü'ne layık görülmüş.

Kitaba dair bir söyleşiden..

“Kendini bil!” denir ilk çağlardan beri. Bu dilekle birlikte şunu düşünürüz: İnsan kendini nasıl bilebilir? Bunun yolu nedir? Masumlar’daki Brani Tawo ile Feruzeh, gurbette, kendilerini bulundukları yerde ve anda var etmeye çalışırlar. Bunun dayanaklarından biri hafıza ve anılar ise, diğeri de yeni mekân ve yerdir. Yeni yurtlarına dönüşen Cambridge’te cafeler, evler, mezarlıklar ve tren istasyonları, onların geçmiş zamanını bugünkü zamana bağlamanın araçlarıdır. Senin de yaşadığın bir duygu ve dünyaydı bu. Her şeyi yabancılar insan. Kendisini o yeni mekânın içinde bulurken, mekânı kendisinin dışında yani kültürünün ve alışkanlıklarının dışında hisseder. Bunu aşmak için geçmişi bugüne ve gurbeti sılaya bağlamak ister. Yaşamı sürdürmenin yolu bu: Arayış ve kendini yeni anda var etmek."
                                                                                Burhan Sönmez


Devamı >>

6 Aralık 2014 Cumartesi

ses ölmemişti

- 12 yorum

"Benim için, şimdi sonsuzdur, sonsuzsa durmadan değişir, akar erir. Hayatsa şu andır. Geçip gittiğinde artık ölmüştür. Ama yeni anda sil baştan başlayamazsın. Ölmüş olana göre yargılamak zorunda kalırsın. Tıpkı bir bataklık gibi… daha en başından umutsuz. Bir öykü, bir resim biraz merak uyandırabilir ama yeterince değil. Şu andan başka hiçbir şey gerçek değil ama ben yüzyılların ağırlığı altında boğulduğumu hissediyorum. Tıpkı benim yaptığım gibi, bir zamanlar, yüzyıl önce bir kız yaşıyordu. Şimdiyse ölü. Ben şimdiyim ama biliyorum, ben de göçüp gideceğim. Zirvedeki o an, ani bir parıltı gelir ve seni alıp götürür, sonrası süregelen bataklık. Ama ben ölmek istemiyorum."

Sylvia Plath



Devamı >>

4 Aralık 2014 Perşembe

Çocukluğun Soğuk Geceleri

- 18 yorum

Tezer Özlü'nün ilk romanı Çocukluğun Soğuk Geceleri onun yaşamından izler taşır, şöyle der: 

“Bu kitapta bir şoku anlatmak istedim. On bir yaşındaki, bir Türk küçük burjuva ailesinin çocuğunun, yirmi yaşına dek okumak için gönderildiği İstanbul kentindeki çeşitli yabancı okullardan biri olan Avusturya okulunda karşılaştığı Batı kültür ve eğitiminin yarattığı şoku.
Taşradan İstanbul kentine yeni gelip, burada küçük yaşta Avusturya ve özellikle Alman kültürü ile Katolik kilise okulunda karşılaşan bir Türk kızı ne olur? Evinden kaçmak ister, çünkü bu evlerde süren durgun yaşamın, sevgisiz yaşamın, iç içe yaşamın düşündüğüne uymadığının şokunu yaşar. Okuldan kaçmak ister, çünkü okul karanlık bir kilisedir. Okulda öğretilen birçok yalan, gerçek yaşamda hiçbir zaman gerekmeyecektir.”


Kitaptan bölümler..


“Pazar günleri… Şimdilerde… Sokak aralarından geçerken… gözüme pijamalı aile babaları ilişirse, kışın, yağmurlu gri günlerde tüten soba bacalarına ilişirse gözlerim… evlerin pencere camları buharlaşmışsa… odaların içine asılmış çamaşır görürsem… bulutlar ıslak kiremitlere yakınsa, yağmur çiseliyorsa, radyolardan naklen futbol maçları yayımlanıyorsa, tartışan insanların sesleri sokaklara dek yansıyorsa, gitmek, gitmek, gitmek, gitmek, gitmek………. isterim hep.”

Karşı çıkmak istediğim evler, koltuklar, halılar, müzikler, öğretmenler var. Karşı çıkmak istediğim kurallar var. Bir haykırış! Küçük dünyanız sizin olsun.



"Karlar altında fışkıran mavi, sarı, mor çiğdemleri düşünüyorum.Onların dünyasında iniş çıkışlar bu denli büyük değil. Onların dünyasında coşku delilik derecesine varmıyor. Onların dünyasında bunalım ölüm korkusuna, belki de ölüm isteğine dönüşmüyor."


O her yaşanmışlıktan sonra gitmek istemiş. Çünkü ona göre:“Güzel olan, gerçek olan dış dünya ve o dünyanın insanın kulaklarına varan uğultusudur. Ve yaşam, yalnızca sokaklardadır”.
Devamı >>

1 Aralık 2014 Pazartesi

hiç gitmediğim bir yerde

- 14 yorum

hiç gitmediğim bir yerde, sevinçle ötesinde

her türlü yaşantının, kendi sessizliği var gözlerinin:
en ince kımıltısında birşey var içime gömen beni,
birşey dokunamayacağım kadar bana yakın
kolayca açar beni en ürkek bir bakışın
parmaklar gibi kapamış olsam bile kendimi,
sen hep yaprak yaprak açarsın beni, baharın
(dokunup ustaca, gizlice) açışı gibi ilk gününü
ya da beni kapatmaksa istediğin, ben,
hayatım kapanırız güzelce, birden
karın her yere özenle inişini
düşleyen yüreğince şu çiçeğin;
duyduğumuz hiçbir şey bu ülkede
erişemez gücüne sonsuz inceliğinin:
renkleriyle yapısının beni bağlayan,
öldüren, hiç durmadan, her nefeste
(bilmiyorum nedir bu sende olan, bu kapayan
ve açan; yalnız anlıyor içimde birşey
gözlerinin sesini güllerden derin olan)
kimsenin yok, yağmurun bile, böyle küçük elleri

E. E. Cummings

(Türkçesi: Cevat Çapan)
Devamı >>
 
Copyright © 2010-2014. maviye iz süren - Konular · Yorumlar
Düzenleme: Ferhat Bayram