29 Kasım 2014 Cumartesi

anış


Tabiatın geliştireceği sevgi içinde büyümek,
çocukluğun saklı odalarında kalan biricikliğimi, masumluğumu toplamak..
Uzaktan bakan düş kalelerinden, lirik özleyişlerden uçuk pembe düşler çalmak
ve yeniden başlamak.. 
Büyük gücün tuvalinde bambaşka bir desen olmak, 
ona sarılmak, onunla bütünleşmek..

Çünkü o, hep doyuran ve bağışlayandır..




14 yorum:

 
Copyright © 2010-2014. maviye iz süren - Konular · Yorumlar
Düzenleme: Ferhat Bayram