1 Ekim 2014 Çarşamba

Genç Werther'in Acıları


"Niçin siz insanlar," diye bağırdım. "Bir konudan söz etmek için hemen: bu budalacadır, şu akıllıcadır, bu iyi, şu kötüdür demek zorundasınız! Bu ne anlama geliyor? Yargıladığınız eylemin içsel koşullarını araştırdınız mı? Eylemi meydana getiren onu bir zorunluluk haline getiren nedenleri kesin olarak belirleyebiliyor musunuz? Eğer böyle yapmış olsaydınız yargılarınızı öne sürerken bu kadar aceleci olmazdınız."

Dünya klasiklerinin çoğunu lise yıllarımda okudum. Fakat büyük Alman yazar Goethe'nin Genç Werther'in Acıları adlı eserini yeni okuma fırsatı buldum. 

Kitap, Werther'in yakın dostu Wilhem'e yazdığı mektuplarla başlıyor. Mektuplarında yaşadıklarını, yaşadığı coğrafi ortamın koşullarını, tanıdığı insanları ve hayata dair çıkarımlarını tüm içtenliğiyle aktarıyor Werther. Buradaki çıkarımları gerçekten çok önemli ve düşündürücü. 

Werther, Wilhelm kasabasında tanıdığı Albert ile evli olan Lotte'ye aşık oluyor. Onların aile dostları olarak gözüküyor ama can yakıcı aşkını da içinde taşıyor. Lotte onun aşkını öğrenir fakat eşine duyduğu sevgiden, saygıdan ötürü Werther ile dostluk sınırı içinde kalmak için gayret eder. Daha sonra Werther'in tesiri altında kaldığı, yürekten hissettiği yoğun duyguları onu her şeyden soyutlar. Karşılıksız ve yasak aşkı onu hayattan sürgün eder. Toplumun baskısının yanı sıra onun derin bir duygusal yapıya sahip olması, duygularının hayatında baskın gelmesi bambaşka bir Werther yaratır.


Ah siz akıllı insanlar! Tutku! Sarhoşluk! Delilik! Empati kurmadan orada öyle rahat rahat oturun, alkoliği eleştirin, aklını kaçırmıştan nefret edin, bir rahip gibi yanından geçip gidin ve sizi onlardan biri yapmadığı için Ferisi gibi Tanrı’ya şükredin. Ben birçok kez sarhoş oldum, tutkularım delilikten hiç uzak değildi, her ikisinden de pişman değilim; zira olanaksız görünen önemli şeyler yapan ve eskiden beri alkolik ve deli diye damgalanan tüm sıra dışı insanları kendi ölçülerimle anlamayı öğrendim.

20 yorum:

  1. Dünyanın üzerinden o kadar çok yaşam aktıki mavi,dönüp ardına bakan her ağaç çiçeklerini özlüyor en çokta.evet sıyrılıp gelecek günler hala uzağımızda,ve işte bu çiçekler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biraz sabır biraz yağmur biraz aydınlık istedi çiçek. .

      Sil
  2. Yanıtlar
    1. Gerçekten güzel bir kitaptı. Werther'in yaşadıkları gerçek sevenler hep böyle bir sona teslim olmak zorundalar mı sorusunu düşürüyor insanın aklına. .

      Sil
    2. Bu soruya cevap verebilecek cesur birisini tanımak isterdim.

      Sil
  3. Bu kitabı okumayı çok istiyorum.

    YanıtlaSil
  4. çok acıklı hikayesi var :( ya sanki bu kitap bir dönem yasaklanmış sanırım gençler de kötü etki yaratıp intihara sürüklüyo diye ay doğrumu hatrladım bilemedimm mavimmmm

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hikaye gerçekten üzücü..
      bilmiyorum çikolatam olabilir..

      Sil
  5. Bu o kadar güzel bir kitaptı ki çoğu yerde kendimi görmüştüm...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. özellikle dostuna yazdığı mektuplar çok sevdim o yazıları..

      Sil
  6. Okumayan bir ben kaldim sanirim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okursun yoksa da filmini izlersin filmide varmış :)

      Sil
  7. GÜZEL ÖĞRETMENİM

    YanıtlaSil
  8. sana yetişemiyorum mavim kitapkurdum benimmmmmmmm

    YanıtlaSil
  9. bu kadar güzel anlattığına göre okunmalı gerçekten..
    özlemişim seni,
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. güzeldi gerçekten, tavsiye ederim..
      ben de seni özledim, tatilden döndün sanırım,
      çok güzeldi oradan paylaştığın kareler..
      tekrar ses vermen çok güzel, hoş geldin :)

      Sil

 
Copyright © 2010-2014. maviye iz süren - Konular · Yorumlar
Düzenleme: Ferhat Bayram