26 Eylül 2014 Cuma

iki yaprak


Sonbahar yaşanırdı sokaklarda ben lagar bir meşe olurdum. Alnımdan iki yaprak düşürürdüm size görmezdiniz.  Sonra ben gözlerinizi görmemek için yürürdüm, farzet ki biz burada elma ağacıyız dalımızdan elma sarkıyor insan bakmaz mı, derdiniz. Ben gözlerinize bakar gülerdim.

Çocukları dinlerdim, onların saçlarımla oynamasına, bana dokunmalarına izin verirdim. Masum dünyalarında bir an kaybolurdum. Konuşun derdim konuşun kendimi dinletmeyin bana. Eğer dinlersem pişman olurum, dinlersem gözlerimde iki yaş birikir derdim. Siz duymazdınız. Kabuğu soyulan derimin kabuklarını toplardım. Şartlı sevmelerin içinde bulurdum kendimi, şartlı iyiliklerin içinde.. Her şeyin bir bedeli var der, gücenmezdim. Bir gece sessizliği olurdum içinde yalnız cırcır böceklerinin konuştuğu. Göğün en uzağındaki bir yıldıza anlatmak isterdim yaşanılmayan ama yaşanılmasını istediğim masalları o da duymazdı beni. Ardından bir savaş uçağının sesi bölerdi sesimi, ben yalnızlık olurdum. Büyük bir suskunluğun içinde alnımdan iki yaprak düşürürdüm size, görmezdiniz. Adım son bahar olurdu, siz eksik olmayan gülüşüme aldanır, inanmazdınız..

8 yorum:

  1. Çok güzel. Sonbahar yazılarını seviyorum :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Sonbaharın ayrı bir yansıması oluyor sanki :)

      Sil
  2. Sonbahar...en sevdiğim mevsim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kimine anıları kimine uyanışı, yenilenmeyi anımsatan mevsim..

      Sil
  3. Nedense aklıma Solgun Bir Gül Oluyor Dokununca şiiri geldi aklıma, bağlantıyı nasıl kurdum bilmiyorum ama:-)

    YanıtlaSil

 
Copyright © 2010-2014. maviye iz süren - Konular · Yorumlar
Düzenleme: Ferhat Bayram