14 Aralık 2013 Cumartesi

Ziyadesi de var..


koşuyor tüm kelebekler ışığa doğru
bir yıkımın en onulmaz acısından
en umulmaz mavisine uzanarak

bana ellerini ver demiştim
üşütmeyeceğim onları

8 yorum:

  1. düşüncelerimin üşümesi geçer mi dersin?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kaç kez yana uzandım böyle yatay trenlerde, yerle gök arasında neredeyse ezilmiş, güçlerin önünde çaresiz, unufak, yamyassı, aklım yola çıkmadan önceki kendimde, dönüşte rastladığım. öyle ki daha yola çıkmaya hazırlanırken karşıma peşpeşe oradan dönen kendim çıkıyor ve gelecekteki yolculuğumu kendi geçmişi gibi anlatıyordu. bugün hem şimdiydi, hem dün hem yarındı, yani zaman yoktu, akmıyordu.

      Sil
    2. düşüncelerin mevsimini biz oluşturuyorduk. Kendimizin doğasını yani. Ne olmamız gerektiğini geçen zaman aralığında belirlemeliydik. Zaman bu yüzden kısıtlıydı. Ya şimdiydik ya da hiç.

      Sil
    3. O zaman aralığını güzel tutabilmek umuduyla..

      Sil
  2. Yanıtlar
    1. buğusu tüten acıların vuruşları..

      Sil

 
Copyright © 2010-2014. maviye iz süren - Konular · Yorumlar
Düzenleme: Ferhat Bayram