19 Temmuz 2013 Cuma

Meyan şerbeti, ramazan ve diğerleri


Duvar boylarına sıralanmış çocuklar,  mahalle bakkalından aşırdıkları küçük kasanın üzerine dizdikleri poşetlerde meyan şerbeti satıyorlar. Hava çok sıcak olduğu için buz haline getirmişler şerbetleri. Oldum olası sevemedim bu şerbeti. Küçükken gözlüklü bir amca belinde bakır, uzun ve geniş bir kabın içinde, maniler okuyarak, “meyan, meyan!” diye bağırarak satardı bu şerbeti. Elinde de minik zil vardı, geldiğini haber verircesine aynı anda onu çalardı. Çocukken o amcanın sattığı meyandan çok o birbirine değdirip ses çıkardığı zil ve okuduğu maniler dikkatimi çekerdi. Babam çok faydalı olduğunu söylerdi hep. Şarkın bu kurak, unutulmuş memleketinde meyan demek ramazan ayı demekti…

Buz haline dönüştürülmüş meyanlar, ev yapımı limonatalar, vişne suları ve itina ile hazırlanan sofralar… Akşama doğru ramazan pidesini alan babalar ve lezzetli yemekler hazırlama telaşesindeki anneler… Kendiliğinden yayılan bir yardımlaşma havası… Bunların hepsi bir parça olup, klasik bir  ramazan silüetini çiziyor sanki.

Benim için şu sıralar anlamlı olansa; kendi evimde yaptığım yemeğin aynısını annemin elinden, farklı, unutamadığın bir tatla yemenin hazzı… Hiçbir lüks mekanın yemeklerinin tadı, bu yemeklerin tadını vermez bilirim. Çünkü o tanıdık tat, beni çocukluğuma, ergenliğime çağırır. Çünkü o tat, kaybolmuş günlerimin yalan olmadığını, yaşandığını hatırlatır bana. Baba evi eşyaları, fotoğrafları, sohbetleri ve sofraları sizi alıp hep bir yerlere götürür.


Baba evinin anılarından dem vururken, uzun ve sıcak bu yaz günlerinde içtiğim bir bardak soğuk su daha anlamlı. Yediğim bir dilim ekmek daha kıymetli. Çünkü insan kaybedince daha iyi anlıyor elindekilerin değerini. Açlığın, susuzluğun o durumda kalanların halini o zaman hissediyor bedeninde. Elini haramdan çekiyor, zihnini kötülükten ve kalbini ısırgan otlarından uzaklaştırıyor. Bütün hint felsefelerinde ve öğretilerinde bedeni terbiye etmek, oruç tutarak gerçekleşiyor. Burada beden- ruh- akıl üçlüsünün uyumu yine devreye giriyor.



Uzak tutarken kalbimi karalıktan ya da aklamaya çalışırken sebat ve şükran ile dünyaya bir kıyıdan bakıyorum. Yaşadıklarıma ve yaşattıklarıma belki uzaktan bakıyorum, uzaktan kendimi ayırt etmeye çalışıyorum. Daha az uyumayı, daha az kalp kırmayı, daha az öfkelenmeyi salık veriyorum benliğime. Bu daha azların yanında; daha çok hamd etmeyi, daha çok paylaşmayı, kimsesizleri doyurmayı, daha çok çocuk, yaşlı sevindirmeyi öğütlüyorum yine benliğime.

Sonra bir bardak su içmenin keyfine nail olurken, yine bakıyorum kıyısından hayata ve belki bu günler, gelecek diğer günlere  daha güzel bir kapı olur diyorum, kim bilir...

19 yorum:

  1. Dilerim Maviizim, dilerim gelecek günlerin bugünlerinden daha güzel olsun.. İçimdeki his, senin o güzel yüreğinle buna lâyık olduğunu söylüyor..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hepimizin günleri bugünlerimizden daha gülücüklü olsun sevgili hocam..
      ah ne güzel bakan bir yüreğiniz var..
      sevgiler,öpücükler:))

      Sil
  2. O meyan kökü şerbetini ben de sevmem ııııyk Antep'te oruç zamanında satılır yemeğin üzerine içerler mideyi rahatlattığı söyleniyor. Ben rahatlatıyormu bir şey diyemeyeceğim tek bir yudum aldım bi daha çık. Boğazımda tuahaf tatlı bir tat bıraktı :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. meyan kolaya rengini veren bitkidir ve bizim güneydoğulu vatandaşlarımız gebabtı cigerdi dadlıydı derken mide fesatlaşır onuda ye bunuda ye die =))) oyüzden mideye iyi geldiği doğrudur =)

      Sil
    2. Anarşi

      ben de sevemedim bir türlü ağır geliyor bana.
      burada da çok tüketiliyor,değişik bir tat:)

      Sil
    3. Sonsuz

      Kesinlikle haklısın. sen bu tarafları iyi biliyosun
      çok güzel özetlemişsin,çok güldüm:)))

      Sil
  3. Yanıtlar
    1. Anılarla harmanlanmış bir ramazan yazısı oldu
      beğendiysen ne mutlu bana:))

      Sil
  4. günlerin özeti.:)
    hımm şerbetin tadı güzel olmasa da ramazan geleneğini sürdürmesi ve eski günleri hatırlatması bile yeterli bence:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet aynı günlerin yansımaları:)
      bu tarz içecekler,tatlar hep belli zamanları çağrıştırır
      bu şerbette ramazanla özdeşleşmiş:)

      Sil
  5. Annelerin yemeklerinin verdiği o tat gerçekten eşsiz birşey. Evden ayrı olduğum zamanlarda bu hasrete zor dayanıyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O tadı hiçbir şeyde bulamıyor insan:)

      Sil
  6. düz yazıların bile şiir tadında mavicim:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. şiirsellikten arınamıyorum çoğu yerde,iyi mi bu kötü mü bilemedim elsa:)

      Sil
  7. bak meyan kökünü bende hatırladım şimdi..ama ben onu içmekten ziyade kemirdiğimi hatırlıyorum..:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kurusu yaşı her türü var değil mi,
      kemirmek hiç denemedim:))

      Sil
  8. şerbet pek içmedim sanırsam..
    denemek lazım,
    meyan kökünü yemiştim de pek sevmedim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. biraz acımtırak bir tadı var,değişik:)

      Sil
  9. Sen anlattıkça ben de özledim evimi..
    :/

    YanıtlaSil

 
Copyright © 2010-2014. maviye iz süren - Konular · Yorumlar
Düzenleme: Ferhat Bayram