1 Aralık 2012 Cumartesi

Sonbahar,vezinsiz hayat diyalektikleri



     Ayaklarımın altında ufalanan ve kırılma sesi çıkaran sonbahar yaprakları yeni bir şarkıya başlamışlardı sanki.Her kaçış bir yenilik,her yenilik kızılımsı bir masaldı,sürükleyici,yaşanası....
   Sonbahar yapraklarına basarken ömrümün kuruyan yapraklarına da basıyordum.Onların ufalanışını ve onların üzerinden geçişlerimi de duyuyordum.Geçişlerim tenha,korkulu bir tüneli andırıyordu.Sen parkta
 oynarken çocuklarla,ben de oturdum bir bankta.İzlemeye başladım seni ve diğer çocukların oyunlarını.Üç dört çocuk yanlarında mendil bulamayınca kuruyan yapraklarla "yağ satarım bal satarım" oynamaya başladılar.
Ben de düş kozmozumda ete kemiğe bürünen hayalet kahramanlarımla oynamaya başladım,kuru yapraklarla hüzün oyununu.O oyunda oyunbozanlık yapan esmer,çelimsiz bir çocuk vardı.Oyunda oturduğu yerden kalkıp kulağıma eğilip:"Uzaklığım,bir tuzak!"dedi  ve kaçtı.Bağırarak:"Seni sınadım ben de diğerleri gibi mecaz oyunlar oynadım sana!"  ve kaçtı.Ona mat gözlerle baktım,mental bir ağırlığın üzerimden kalktığını hissettim.

Bir ıhlamur ağacının altına gidip oturdum,ardından baktım,dilim lal oldu,düşüncelerim çarpıştı eski yazlık sinema kalabalığında,onun bana uzaklığında kendimi kaybetmiştim,kendimle yalnızlığımı unutmuş,bambaşka bir halet-i ruhiyeye girmiştim.Pervane olmuştum,dönmekten yorulmuştum.

Çömelip otururken cebimde bir çıkıntının karnımı rahatsız ettiğini gördüm.Yokladım cebimi birçok sözcük bırakmıştı bana,bunlar çoğalmıştı taşıyordu cebimden.Aldım diğer ceplerime pay ettim.O sözcüklerle mavi kaplı defterime gecikmelerimi yazdım.Ellerim kanamaya başladı bıraktım yazmayı.Elimi sarıp avutmalarıyla,Beyoğlu'nda orada yürüğümüz öğle vaktine,koşmaya başladım.Koştum,koştum,koştum...
Gülce aniden ellerime dokunarak:"Anne nereye gidiyorsun?"dedi.Kısa süren ama bana çok uzun gelen o rüyadan irkilme ile uyandım.
Sen de sanki hissetmiş gibi sordun"Anne nereye gidiyorsun?"
Açtım gözlerimi uykumu getiren miskin güneşe ve sana bakarak aniden ters yüz edilen düş kozmozumdan çıktım.
Sarıldım sana.Beraber kuru yaprak,minik taşlar topladık.Sana küçük bir çiçek hediye ettim sen de bana içten bir tebessümle teşekkür ettin.Güneşin altında duş alır gibi yaptık sonra bindin bebek arabana.Güçsüzlüğümle sürdüm yokuşlu yollarda seni.

Yanı başımızdaki savaştan kaçan,sığınan insanların dilenmeleri ile duraladım,cüzdanımdaki paradan çıkarıp verdim.O dilencinin gözlerindeki mağduriyet sözcüklerini de ben aldım.Küçüldü kaygılarım,küçüldü yalnızlık bulmacalarım,gülüşlerimden büyüyen çocuğum daha çok çoğalmak istedi.Kızıla,kahveye çalan bu güzde yeşil giydim bedenimle,yeşiller açtım ruhumla.

Sen bebek arabasında uyuyakaldın,ben yokuştan sonra bir sokak başında soluklandım.Arkama baktım her sokak başında dinlenip aynı şekilde soluklanmıştım ve aynı cümleleri kurmuştum.
Hayatta böyleydi her durakta,her dönemeçte aynı noktaya varıyordum.Geçmişin,geleceğin değil şimdinin en iyi oyuncusu olmalıydım,yanıbaşımda büyüyen saf bir yüreğe,kötülüklere en güzel değerlerle karşı durmayı,hayata inatla gülümseme ile sarılmayı,hayatın vezinsiz şiirini okumayı öğretmeliydim.....

12 yorum:

  1. "...inatla gülümseme ile sarılmayı,hayatın vezinsiz şiirini okumayı öğretmeliydim....."
    işte bunu çok sevdim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Burcucum bu paydada buluştuğumuzu hissediyorum aynı duygularda buluşuyoruz anne olunca insan farklı bakıyor hayata.

      Sil
  2. Ben hepsini çok sevdim :)
    Tam sonbahar yazısı olmuş. Çok doğru, çok anlamlı..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sonbahar kokulu yarı düşsel yarı gerçek bir yazı,teşekkür ettimmm:))

      Sil
  3. Çok güzel bir yazı, söylemeden geçmek istemedim. Kaleminize sağlık ;)

    http://tidyghost.blogspot.com/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. film şeridi gibi canlandırdım süper anlatmışsın canım..

      Sil
    2. Hoşgeldin mes:)
      Beğenmen sevindirdi beni.

      Sil
    3. Elsoş duyumsayarak okursun zaten sen hep,bilirim:)

      Sil
  4. kalemine sağlık su gibi akıyor..

    YanıtlaSil
  5. Çok güzel yazmışsın Bahar, gerçekten okumaya değer.
    Hem benden bir şeyler bulup yakın hissettiğim hem de edebi tadını yudumladığım şahane bir yazı olmuş..
    Sevgiler,
    www.ceylinolmez.com

    YanıtlaSil
  6. Senin gibi iyi bir okurun bu güzel yorumları beni mutlu etti canım.

    YanıtlaSil

 
Copyright © 2010-2014. maviye iz süren - Konular · Yorumlar
Düzenleme: Ferhat Bayram