27 Kasım 2012 Salı

Demlenme vakti




Dünyayı durdurup,bir fanusta kıvranan benliğini azad et ve en sevdiğin şehirlere sal.
Bedeninin arzularından sıyrıl,ruhunun kanatları ile uç,
sonbahar demlenirken akşamlarında,
kahverengiye dönüşen öykülerin ayaklanırsa başka yönlere doğru,durdur onları.
Zincirlere vururlar o öyküleri,bütün heveslerini kursağında bırakırlar o öykülerin.
Uğruna hep yandığın,bir kez bile seni görmeyen eksantrik  krallıklardan uzak dur.
Kendini saldığın o gizemli şehirlerin sahillerinden gör dünyayı.
Kalbine en kalbi hislerle sarılanlara şükran duy,
Ateşlerden geçip vardığım ey yüce yaratıcı ,soyut bir dokunuşla kutsa beni,
Acıdan iniltilerimi,yolculuklarımı bir sınav olarak gör,parıldıyan bir dünya ver bana
Zaferlerinden ,doygunluklarından,yılgınlıklarından uzakta çok uzakta çok uzakta bir duruş!....



8 yorum:

  1. duymaya gereksinim duyduğum cümleleri dile getirmişsin canım çok beğendim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zaman zaman unuttuklarımızı hatırlamak adına..

      Sil
  2. Bazen öyle tıkanıyor ki insan!Hatırlatmalara ihtiyacı oluyor(:

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşgeldin sıdıka,yaşanan gel gitler unutturabiliyor her şeyi,unutulanları anımsamak lazım.

      Sil
  3. Sana "Müsait Bi' Yerde İnecek" Kitabı öneriyorum :)

    YanıtlaSil

 
Copyright © 2010-2014. maviye iz süren - Konular · Yorumlar
Düzenleme: Ferhat Bayram